Władysław Piórek
Biografia
Władysław Piórek urodził się 27 listopada 1852 r. w Ostrowie Wlkp. Był synem Pawła, podoficera wcielonego do armii pruskiej, i Marianny z domu Oberst. Uczył się w gimnazjum męskim w Ostrowie Wlkp., gdzie w 1871 r. zdał egzamin maturalny. Po krótkotrwałej pracy w budownictwie w latach 1872–1876 studiował medycynę na uniwersytecie berlińskim. Po ukończeniu studiów przez 8 lat praktykował w Krajence w powiecie złotowskim.
W 1885 r. przeniósł się na stałe do Bydgoszczy i otworzył praktykę lekarską przy Wełnianym Rynku. 22 kwietnia 1889 r. zdał w Berlinie egzamin państwowy na lekarza powiatowego. W 1902 r. otrzymał urzędowy tytuł radcy sanitarnego, a na początku I wojny światowej w 1915 r. tytuł tajnego radcy sanitarnego. Wśród bydgoskich lekarzy uchodził za dobrego diagnostę i cieszył się dużym wzięciem wśród polskich pacjentów z Bydgoszczy i okolic.
Poza praktyką lekarską łączył pracę z działalnością narodową i społeczną. Docierając do wielu rodzin polskich, budził w nich ducha polskości. Współpracował z bydgoskim Sokolem, którego był współzałożycielem. Przez ponad ćwierćwiecze działał w Dozorze Kościelnym przy bydgoskiej farze. Uczestniczył czynnie w pracach przygotowawczych zmierzających do zbudowania w Bydgoszczy kościoła Św. Trójcy (1898–1912). Czynnie wspierał istniejące w Bydgoszczy polskie placówki kulturalne, oświatowe i charytatywne. Przez szereg lat był prezesem Koła Towarzysko-Kupieckiego, skupiającego przedstawicieli bydgoskiej inteligencji i mieszczaństwa. Uchodził za przywódcę polskich mieszkańców Bydgoszczy. W 1920 r. został naczelnym lekarzem Kasy Chorych.
Nie stronił również od działalności politycznej. Należał do Związku Ludowo-Narodowego. Jako lekarz czynnie uczestniczył w pracach Towarzystwa Naukowego Lekarskiego. Zmarł nagle 17 sierpnia 1926 r. w Bydgoszczy. Pochowano go na cmentarzu Nowofarnym. 8 sierpnia 1926 r. Rada Miejska Bydgoszczy podjęła uchwałę o nadaniu mu godności Honorowego Obywatela Bydgoszczy; uroczystość odbyła się w łączności z odnowieniem doktoratu Towarzystwa Naukowego Lekarskiego oraz nadaniem mu przez Towarzystwo członkostwa honorowego. Był pierwszą osobą uhonorowaną tytułem Honorowego Obywatela Bydgoszczy w okresie międzywojennym. 18 marca 1938 r. w sali konferencyjnej bydgoskiej Rady Miejskiej zawieszono portret Władysława Piórka, który zaginął podczas II wojny światowej. W lutym 1981 r. nazwano jego imieniem jedną z ulic w bydgoskiej dzielnicy Fordon.