Władysław Jan Antoni Stendera
Biografia
Władysław Jan Antoni Stendera (ur. 1 czerwca 1925 w Ostrowie Wielkopolskim, zm. 30 marca 2000 w Nowym Sączu) był żołnierzem Armii Krajowej, działaczem turystycznym i wieloletnim dyrektorem Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Nowym Sączu.
Wywodził się z rodziny kolejarskiej. W czasie II wojny światowej wstąpił do harcerstwa i podjął działalność konspiracyjną, podejmując szkolenie wojskowe i sanitarne. W 1943 roku wyjechał do Nowego Sącza, pracował w Warsztatach Wagonowych 'Ostbahn' i dołączył do placówki AK 'Nurt'.
Aresztowany 13 kwietnia 1944 roku, został przewieziony do więzienia w Tarnowie, skąd dzięki pomocy strażnika Jana Kroczka zdołał zbiec i dotrzeć do Łomnicy. Tam wstąpił do oddziału Juliana Zubka 'Tatar', należącego do 1. pułku Strzelców Podhalańskich AK, i brał udział w akcjach bojowych w Beskidzie Sądeckim.
Po zakończeniu wojny powrócił do Ostrowa, zdał 'małą maturę' i podjął studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1946–1952), uzyskując tytuł magistra nauk technicznych oraz inżyniera mechanika.
Po studiach wrócił do Nowego Sącza, pracował w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego, awansował i w latach 1968–1981 objął stanowisko dyrektora. Wcześniej (1958–1959) pełnił funkcję dyrektora Miejskiego Przedsiębiorstwa Remontowo-Budowlanego w Nowym Sączu.
W latach 1956–1958 był członkiem prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Nowym Sączu. Od 1979 roku mieszkał w Piwnicznej-Zdroju. W 1947 roku został członkiem oddziału 'Beskid' PT Tatrzańskiego w Nowym Sączu, który w 1950 roku przekształcił się w oddział PTTK. W 1953 roku wybrany do władz oddziału, a w 1955 roku objął funkcję prezesa, którą pełnił aż do śmierci. W tym okresie był inicjatorem budowy schronisk i innych obiektów noclegowych, m.in. schroniska PTTK na Przehybie (w miejscu schronu) i schroniska PTTK na Hali Łabowskiej, stacji wodnej PTTK w Znamirowicach nad Jeziorem Rożnowskim oraz zajazdu PTTK 'Pod Roztoką' w Rytrze.
Pod jego redakcją ukazał się Informator Ziemi Sądeckiej (1960). Sam wytyczał i odnawiał szlaki na terenie Beskidu Sądeckiego, m.in. w rejonie Hali Łabowskiej.
Pełnił także funkcje: prezesa Zarządu Wojewódzkiego PTTK w Nowym Sączu (od 1975), członka prezydium Zarządu Głównego PTTK (1960–1962), prezesa rady nadzorczej Spółki PTTK Schroniska i Hotele 'Karpaty' (od 1993) oraz członka Rady Tatrzańskiego Parku Narodowego (1985–1991). W 1989 roku otrzymał tytuł członka honorowego PTTK.
W 1995 roku imię Władysława Stendery nadano schronisku PTTK na Hali Łabowskiej.