Witold Banach

historyk i pisarz
30.11.-0001 Ostrowie Wielkopolskim

Biografia

Witold Banach (ur.1959 w Ostrowie Wielkopolskim) – polski historyk, pisarz, działacz kulturalny. Organizator (1988) i dyrektor Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego.

Prozaik, autor słuchowisk, esejów i opowiadań związanych z fantastyką naukową; część z nich wydano w zbiorze Nowa forma spotkania (2001). W konkursie Polskiego Radia w 1976 roku wyróżniono go za słuchowisko science fiction Czarna Dziura (emisja 1977). W 1981 zdobył II nagrodę za słuchowisko Człowiek – literatura (emisja 1981), a w 1987 wyróżniono tekst Powitanie (emisja 1988). Polskie Radio zrealizowało także inne jego utwory: Nowa forma spotkania (1982, 1984, 1986) i Nie piszcie kryminałów (1984, 1985, 1986).

Za osiągnięcia jako historyk i animator kultury został wyróżniony nagrodą Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego (1988) oraz Polcul Foundation (1992, w skład kapituły wchodzili m.in. Stanisław Barańczak, Jerzy Giedroyć, Gustaw Herling-Grudziński). Album Ostrów Wielkopolski w dawnej pocztówce 1897-1939 był nominowany do nagrody Edukacja 99' na Międzynarodowych Targach Książki Edukacyjnej. Wydana w 2005 roku publikacja Ostrów pod znakiem pegaza została wyróżniona przez jury Poznańskiego Przeglądu Nowości Wydawniczych „Książka Wiosny 2005”.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Organizator (1988) i dyrektor Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego.
Popularyzator historii Ostrowa Wielkopolskiego i południowej Wielkopolski.
Autor i wydawca licznych publikacji związanych z regionem ostrowskim.
Nagroda Wielkopolskiego Towarzystwa Kulturalnego (1988) oraz Polcul Foundation (1992).
Album Ostrów Wielkopolski w dawnej pocztówce 1897-1939 nominowany do nagrody Edukacja 99' (1998); Ostrów pod znakiem pegaza – wyróżniony w 2005.

Ciekawostki

Uczestniczył w kapitule Polcul Foundation (1992).
Album Ostrów Wielkopolski w dawnej pocztówce 1897-1939 nominowany do nagrody Edukacja 99'.
Ostrów pod znakiem pegaza – literacki przyczynek do dziejów miasta wyróżniony na Książce Wiosny 2005.

Udostępnij