Sławomir Rosolski
Biografia
Urodzony 19 lipca 1961 roku w Ostrów Wielkopolski, Sławomir Rosolski kształcił się na Politechnice Poznańskiej, gdzie w 1988 roku uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie architektury na Wydziale Budownictwa Lądowego. Rozpoczął karierę naukową na macierzystej uczelni; w 1998 roku obronił doktorat, a w 2011 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego na Wydziale Architektury i Wzornictwa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.
Już w trakcie studiów podjął pracę na Politechnice Poznańskiej i kontynuował ją jako nauczyciel akademicki. W 2015 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego PP (w 2018 roku zmienione na tytuł Profesora PP). W dniu 29 lutego 2024 roku Prezydent RP nadał mu tytuł profesora w dziedzinie nauk inżynieryjno-technicznych, w dyscyplinie architektura i urbanistyka.
Jest dyrektorem Instytutu Architektury, Urbanistyki i Ochrony Dziedzictwa Wydziału Architektury Politechniki Poznańskiej w latach 2016–2024, a także członkiem Senatu Politechniki Poznańskiej w latach 2020–2024.
W zakresie działalności naukowej koncentruje się na projektowaniu budownictwa niemal zero-energetycznego, projektowaniu budownictwa pasywnego oraz ochronie zabytków i dziedzictwa kulturowego w kontekście przestrzennym i społecznym. Jest autorem teorii zagadnień odwrotnych w projektowaniu architektonicznym, monografii i rozpraw naukowych, a także twórcą koncepcji 3E: ekologia – ekonomia – estetyka. Sformułował także koncepcję ARCHIIDEE oraz był inicjatorem i przewodniczącym Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Odpowiedzialna Urbanizacja”.
W 1997 roku założył Autorską Pracownię Projektową, która funkcjonuje do dziś. W dorobku projektowym znajdują się liczne realizacje, w tym adaptacje i inwestycje w Ostrowie Wielkopolskim, Kaliszu oraz Poznaniu, m.in. Zbiornik po gazie w Ostrowie Wielkopolskim, biurowo‑magazynowy Big Star w Kaliszu, Osiedle Parkowe w Poznaniu, „Dom Polski” na Bo01 w Malmö, City Park w Poznaniu oraz budynek niemal zero‑energetyczny na kampusie Politechniki Poznańskiej.