Kazimierz Bronikowski
Biografia
Kazimierz Bronikowski urodził się 1 kwietnia 1861 w Ostrów Wielkopolski i zmarł 27 listopada 1909 we Lwowie.
Był synem Antoniego, profesora Królewskiego Katolickiego Gimnazjum w Ostrowie i Albertyny ze Święcickich, a także młodszym bratankiem Stanisława Bronikowskiego, dziennikarza z Poznania.
W młodości zdał maturę w Ostrowie Wielkopolskim, a od 1879 r. studiował filozofię, pedagogikę i języki nowożytne na uniwersytetach we Wrocławiu, Lipsku i na Uniwersytecie Jagiellońskim. W czasie studiów we Wrocławiu (1879–1885) był członkiem polskiego Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. Magisterium zdał w 1885 r. we Wrocławiu, po czym osiedlił się w Krakowie. W roku 1887 uzyskał obywatelstwo austriackie i otrzymał posadę nauczyciela w III gimnazjum krakowskim.
Świetny pedagog, cieszył się wielkim uznaniem uczniów. W roku 1892 zdał egzamin nauczycielski z języków polskiego i niemieckiego i przeniósł się do Lwowa, gdzie objął posadę profesora w Wyższej Szkole Przemysłowej, ucząc jednocześnie niemieckiego w różnych gimnazjach lwowskich. We Lwowie pozostał do końca życia.
Bronikowski brał także żywy udział w życiu naukowym, działał jako polonista (pisząc o Kochanowskim) i germanista (przekład Laokoona Lessinga). Zajmował się także dydaktyką nauczania języków nowożytnych i napisał parę podręczników stylistycznych dla szkół zawodowych; w tej dziedzinie, polskiej stylistyce związanej z zawodami przemysłowymi, był pionierem. Swe artykuły i recenzje umieszczał w periodykach wszystkich trzech zaborów.