Jerzy Kujawski
Biografia
Jerzy Kujawski, polski malarz osiadły we Francji, urodził się 28 kwietnia 1921 roku w Ostrów Wielkopolski. Podczas II wojny światowej został wysiedlony do Warszawy, a potem do Krakowa. W Krakowie stworzył pierwszy podziemny teatr, który później prowadził Tadeusz Kantor. Uczestniczył w powstaniu warszawskim. Po upadku powstania wyjechał do Francji i osiadł w Paryżu.
Absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. W 1947 wystawiał swoje prace na Międzynarodowej Wystawie Surrealistów w Paryżu. Uczestniczył w licznych wystawach surrealistów we Francji i na świecie (Praga, Luksemburg, Berlin, Frankfurt, Bruksela, Mediolan, Kraków).
W 1957 uczestniczył w retrospektywnej wystawie swojego malarstwa w Warszawie. Na początku 2006 roku odbyła się w Muzeum Narodowym w Poznaniu retrospektywna wystawa Jerzego Kujawskiego 'Maranatha', kolejna odbyła się w maju 2006 w Warszawie.
W latach 1945–1949 w jego twórczości dominował surrealizm. Po roku 1949 obok surrealizmu pojawił się abstrakcjonizm i malarstwo figuratywne. Malarstwo Kujawskiego nazywane jest informel, chociaż w Polsce używany jest termin abstrakcja liryczna lub taszyzm (sztuka barwnych plam).
W latach 70. XX wieku Kujawski przestał wystawiać obrazy, zerwał kontakty i tworzył dla siebie i ograniczonego grona znajomych.
Większość dzieł znajduje się w Centre Pompidou w Paryżu, w muzeach sztuki współczesnej w Paryżu, Łodzi i Darmstadcie oraz w zbiorach prywatnych.