Henryk Zydorczak
Biografia
Henryk Zydorczak urodził się 5 sierpnia 1930 w Ostrowie Wielkopolskim. Rozpoczął szkolenie szybowcowe w 1946 roku i od 1950 roku był czynnym pilotem szybowcowym w Aeroklubie Ostrowskim.
W latach 1953–1962 był członkiem szybowcowej kadry narodowej. Swoje doświadczenie lotnicze wykorzystywał pracując jako instruktor szybowcowy w Centralnej Szkole Szybowcowej w Lesznie.
Ukończył szkołę handlową w Ostrowie Wielkopolskim. Początkowo pracował w handlu, a następnie jako tokarz w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Ostrowie Wielkopolskim, gdzie pracował do przejścia na rentę.
W życiu prywatnym był mężem Longiny i ojcem dwójki dzieci. Zmarł 27 czerwca 2006 roku i został pochowany na cmentarzu parafialnym przy ulicy Bema.
Osiągnięcia sportowe obejmują zdobycie Diamentowej Odznaki Szybowcowej nr 18 (na świecie) i nr 7 (w Polsce) 26 czerwca 1953 roku oraz rekordy i wysokie lokaty w międzynarodowych zawodach szybowcowych, w tym trasy 200 km i 300 km oraz rekordy długości lotów na SZD-9 Bocian. W 1960 roku zajął 3. miejsce w Międzynarodowych Zawodach Szybowcowych NRD.
W Ostrowie Wielkopolskim istnieje ulica upamiętniająca Henryka i Romana Zydorczaków.