Barbara Mielcarzewicz
Biografia
Barbara Mielcarzewicz urodziła się 30 marca 1907 roku w Ostrówie Wielkopolskim w rodzinie Jana Mielcarzewicza, architekta, uczestnika powstania wielkopolskiego, i Kazimiery z domu Krumka. Była siostrą Józefy Bogdany Mielcarzewicz (1915–1940).
Kształciła się w Państwowym Gimnazjum Żeńskim, zdała maturę w 1925 roku w Państwowym Gimnazjum Męskim w Ostrowie. Następnie studiowała romanistykę i germanistykę na Uniwersytecie Poznańskim; absolutorium uzyskała w 1930 roku, a od 1933 była magistrem filozofii.
Od 15 maja 1930 do 29 sierpnia 1939 pracowała jako nauczycielka języka niemieckiego, francuskiego oraz geografii w Gimnazjum Polskim Gdańskiej Macierzy Szkolnej w Wolnym Mieście Gdańsku. Była opiekunką szkolnej żeńskiej drużyny zuchów (1932–1936), od 1936 do 1939 opiekowała się żeńską I Drużyną Harcerek im. Królowej Jadwigi, była opiekunką Morskiej Drużyny Harcerek, w Komendzie Gdańskiej Chorągwi Harcerek była sekretarką i bibliotekarką. Działała w Związku Polaków w Wolnym Mieście Gdańsku.
W czasie II wojny światowej schroniła się w środkowej Polsce przed poszukującymi ją Niemcami.
Po 1945 roku zamieszkała ponownie w Gdańsku. Pracowała jako nauczycielka i lektorka języka niemieckiego i francuskiego w I Liceum Ogólnokształcącym. Równocześnie była lektorką języka niemieckiego w Wyższej Szkole Handlu Morskiego, Wyższej Szkole Ekonomicznej w Sopocie oraz gdańskich Akademii Lekarskiej i Politechnice Gdańskiej.
Od 1950 roku współorganizowała Bibliotekę Centralną (później Główną) Politechniki Gdańskiej, od czerwca 1956 była wicedyrektorem, a po wygraniu konkursu od listopada 1957 do przejścia na emeryturę we wrześniu 1973 roku dyrektorem Biblioteki. Rozbudowała zaplecze magazynowe oraz główną czytelnię, znacznie powiększyła zbiory publikacjami polskimi i zagranicznymi, stworzyła skuteczny system informacyjny. Była redaktorką wielu wydawnictw Politechniki Gdańskiej i opublikowała bibliografię pracowników PG zatrudnionych w latach 1945–1955. Udzielała się w Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich, w kole byłycych działaczy Polonii Gdańsk i wychowanków Gimnazjum Polskiego, a także Towarzystwie Przyjaciół Gdańska.
Zmarła w Gdańsku; pochowana 3 maja 1988 roku na cmentarzu Srebrzysko (rejon XI, kwatera TAR V-1-176).