Antoni Józef Jeżowski
Biografia
Antoni Józef Jeżowski urodził się w 1950 roku w Ostrówie Wielkopolskim. W 1968 zdał maturę w I Liceum Ogólnokształcącym im. A. Asnyka w Kaliszu. W latach 1968–1970 studiował elektronikę na Politechnice Wrocławskiej, a następnie pracował jako nauczyciel w szkołach podstawowych w Kaliszu, gdzie ukończył Studium Nauczycielskie.
W 1973 przeprowadził się z rodziną na Dolny Śląsk, gdzie pracował jako nauczyciel języka polskiego i działacz harcerski ze stopniem harcmistrza. W 1979 ukończył filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Zajmował stanowiska kierownicze w dolnośląskich szkołach i administracji oświatowej, a w 1987 podjął pracę w Kuratorium Oświaty i Wychowania w Jeleniej Górze.
W 1990 został radnym z ramienia Komitetu Obywatelskiego w Bolkowie i przewodniczącym Sejmiku Samorządowego Gmin Województwa Jeleniogórskiego na kadencję 1990–1994. Był delegatem do Krajowego Sejmiku Samorządowego, kierował Zespołem ds. Oświaty Komisji Legislacyjnej i pod koniec kadencji (1993) wszedł w skład jego prezydium. Był pierwszym przewodniczącym Kolegium Odwoławczego przy Sejmiku Samorządowym w Jeleniej Górze; w 1992 został absolwentem studiów podyplomowych na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1994–1999 pracował w pionie doskonalenia nauczycieli, publikował książki i artykuły z zakresu zarządzania szkołą poprzez instrumenty finansowe i z wykorzystaniem uwarunkowań prawnych, prowadził własne badania w tym zakresie i w 1998 uzyskał doktorat na wrocławskiej Akademii Ekonomicznej.
W latach 1999–2002 był dyrektorem Wydziału Prawnego i Nadzoru Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego. W 2002 powołał (wraz z Feliksem Sapińskim) Instytut Badań w Oświacie, którego był pierwszym prezesem. W tym okresie był członkiem społecznego zespołu ekspertów ds. monitorowania wdrażania reformy edukacji przy Prezydencie Rzeczypospolitej Polskiej, podjął pracę akademicką (m.in. w latach 1999–2006 był wykładowcą Wydziału Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego). Od 1995 do 2003 był redaktorem naczelnym miesięcznika kadry kierowniczej oświaty Dyrektor Szkoły, a obecnie jest członkiem jego Rady Programowej.
W 2004 podjął pracę w nowo utworzonej Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Głogowie, od 2007 na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W 2009 został prorektorem uczelni.
Brał udział w wielu stypendiach, konferencjach i programach międzynarodowych, a na terenie kraju opracowywał ekspertyzy m.in. dla Prezydenta RP (1999–2000), Prezesa Rady Ministrów RP (1999–2000 – prace nad koncepcją państwowego bonu oświatowego), Kancelarii Sejmu RP (później Biura Analiz Sejmowych – opinie i ekspertyzy o projektach ustaw), Ministra Edukacji Narodowej (2008–2009) – Program wzmocnienia efektywności systemu nadzoru pedagogicznego i oceny jakości pracy szkoły, Marszałka Województwa Dolnośląskiego – Edukacja i szkolnictwo wyższe w latach 2009–2011. Analizował strategie i projekty dotyczące oświaty samorządowej. Został odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Sejmik samorządowy w relacjach prasowych, Biuro Sejmiku Samorządowego Gmin Województwa Jeleniogórskiego, Jelenia Góra 1993, s. 72. Wykładał i publikował liczne opracowania z zakresu finansów oświaty i samorządowej administracji szkolnej.