Andrzej NiesiołowskipseudonimAleksander Zajdlicz

socjolog, pedagog i historyk
05.06.1899 09.02.1945 Ostrowie Wielkopolskim

Biografia

Andrzej NiesiołowskipseudonimAleksander Zajdlicz urodził się 5 czerwca 1899 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Był synem księgarza Włodzimierza i Heleny z domu Schmidt. Ukończył Królewskie Gimnazjum w Ostrowie Wielkopolskim i należał do tajnych organizacji polskiej młodzieży Towarzystwa Tomasza Zan i harcerstwa. 10 listopada 1918 zwołał wraz z Włodzimierzem Lewandowskim wiec w Domu Katolickim, który stał się początkiem wydarzeń Republiki Ostrowskiej.

Po demobilizacji rozpoczął studia z zakresu historii i socjologii na Uniwersytecie Warszawskim, a ukończył je w 1923 na Uniwersytecie Poznańskim. W 1926 na podstawie rozprawy Zagadnienie wolności w woli uzyskał stopień doktora filozofii, a w 1928 otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich i pracował przez cztery lata w szkolnictwie średnim w Poznaniu. Od 1929 prowadził zlecone wykłady z pedagogiki dla dorosłych na UP. W 1927 w tygodniku Robotnik objął stanowisko redaktora, a po dwóch latach przeszedł do redakcji Nowego Kuriera.

Od 1934 poświęcił się wyłącznie pracy naukowej. Przygotowywał rozprawę habilitacyjną (maszynopis zaginął w czasie wojny, a jedynie drobne fragmenty zostały opublikowane w czasopismach) na temat katolickiego systemu wychowania. Przeniósł się w 1938 do Łodzi, a tam na Wolnej Wszechnicy Łódzkiej prowadził wykłady z zakresu socjologii. Działacz społeczny w ruchu chrześcijańsko-demokratycznym, chrześcijańsko-zawodowym. Należał do współtwórców Chrześcijańskiego Związku Młodzieży Pracującej „Odrodzenie” i Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego. Współpracował z Akcją Katolicką i ruchem antyalkoholowym. Członek Filareckiego Związku Elsów.

W sierpniu 1939 został zmobilizowany w stopniu podporucznika i brał udział w wojnie obronnej. Dostał się do niewoli. Przebywał w offlagach Prenzlau (II A), Arnswalde (II B), Gross Born (II D) i Dössel (VI B). Rozwinął tam ożywioną działalność naukową i dydaktyczną, m.in. na kursach nauczycielskich. Publikował prace z dziedziny socjologii i pedagogiki. Otrzymał I nagrodę w konkursie genewskiej YMCA za pracę O reformie studiów uniwersyteckich. Zmarł 9 lutego 1945 w Dössel.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał doktorat filozofii (1926) na podstawie rozprawy Zagadnienie wolności w woli.
Otrzymał dyplom nauczyciela szkół średnich (1928).
Współtwórca Chrześcijańskiego Związku Młodzieży Pracującej Odrodzenie oraz Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego.
I nagroda w konkursie YMCA za pracę O reformie studiów uniwersyteckich.

Ciekawostki

Podczas wojny obronnej 1939 został zmobilizowany jako podporucznik i trafił do niewoli, przebywając w oflagach Prenzlau, Arnswalde, Gross Born i Dössel.
Maszynopis habilitacyjny zaginął podczas wojny; jedynie fragmenty zostały opublikowane w czasopismach.
Zmarł w Dössel 1945 roku.

Udostępnij