Adam Ferdynand Karwowski
Biografia
Adam Ferdynand Karwowski urodził się 22 marca 1873 w Ostrowie Wielkopolskim jako syn Stanisława Karwowskiego i Marii Pstrokońskiej. Studiował medycynę na niemieckojęzycznych uczelniach w Würzburgu, Lipsku, Fryburgu, Monachium, Berlinie i Innsbrucku. Stopień doktora uzyskał na Uniwersytecie Albrechta i Ludwika we Fryburgu, z predykatem summa cum laude.
Został lekarzem marynarki handlowej i odwiedził Amerykę Południową (Brazylia, Chile, Argentyna, Urugwaj) oraz Afrykę (Madagaskar, Republika Natalii). Po powrocie studiował dermatologię we Wrocławiu, Fryburgu, Berlinie i Paryżu. Pełnił funkcję sekundariusza w Zakładzie SS Miłosierdzia w Poznaniu przez 1,5 roku, a w 1915 został lekarzem naczelnym oddziału dermatologicznego w Szpitalu Miejskim w Poznaniu.
Podczas I wojny światowej został powołany do Armii Cesarstwa Niemieckiego i służył jako ordynariusz wojskowego szpitala dermatologicznego. W 1918 przebywał na froncie francuskim, a pod koniec roku został przetransportowany do Poznania z powodu ciężkiej choroby. Po odzyskaniu niepodległości w 1918 wstąpił do Wojska Polskiego, w którym został awansowany do stopnia majora lekarskiego, a następnie podpułkownika i mianowany naczelnikiem szpitala wenerycznego w Poznaniu (1919–1921). Równolegle do 1919 był naczelnym lekarzem oddziału skórnego w Szpitalu Miejskim w Poznaniu.
Od 1921 do śmierci kierował Kliniką Dermatologiczną Szpitala Miejskiego. Od tego roku wykładał choroby skóry i weneryczne na Uniwersytecie Poznańskim. W 1922 habilitował się w zakresie chorób skórnych i wenerycznych, a w 1923 został profesorem nadzwyczajnym. W 1923 ukazała się publikacja Adama Karwowskiego pt. O mało dotąd znanych naskórkowych jamkach obrączkowych powstałych z objawami rumienia. W 1925 na Zjeździe Lekarzy i Przyrodników Polskich w Warszawie wyraził swoją niechęć do polityki chorych.
Był redaktorem naczelnym Nowin Lekarskich, dziekanem Wydziału Lekarskiego UP, współzałożycielem Związku Lekarzy Państwa Polskiego, założycielem i prezesem Związku Lekarzy Zachodniej Polski, wiceprezesem i członkiem honorowym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego, członkiem honorowym Jugosłowiańskiego Towarzystwa Dermatologicznego, współtwórcą Związku Lekarzy Słowiańskich i Związku Dermatologów Słowiańskich.
Zmarł nagle 13 września 1933 podczas XIV Zjazdu Lekarzy i Przyrodników Polskich w Poznaniu. 15 września 1933 został pochowany na cmentarzu św. Jana Vianneya w Poznaniu.
Ordery i odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1928), Order Korony Jugosłowiańskiej (Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców) Wielki Oficer, Order Świętego Sawy (Królestwo Serbów, Chorwatów i Słoweńców) Komandor.
Upamiętnienie: Budynek przy ul. Skarbowej 9 (obecnie ul. Taczaka) – Dom Lekarski im. Adama Karwowskiego; tablice pamiątkowe na budynku Szpitala Miejskiego w Poznaniu; w Lesznie nazwisko Karwowskich nadano jednej z ulic.